André Cadere, Bonnefantenmuseum, Maastricht

  

Ondertussen moet het zo’n acht jaar geleden zijn dat we het Bonnefantenmuseum bezochten. Niet dat ik zo zelden in Maastricht kom. Maastricht is slechts een boogscheut van Eigenbilzen waar m’n ouders wonen. Toch komen we er te weinig. En zeker in dit mooie landmarkbuilding van de Italiaanse architect Aldo Rossi.

Momenteel loopt er een interessante tentoonstelling van André Cadere, Roemeen (1934 Warschau – 1978 Parijs). Woonde en werkte in Parijs vanaf 1967 en was in de 70er jaren één van de belangrijkste Franse kunstenaars.

Cadere kreeg in de jaren ‘70 bekendheid met zijn ‘Barres de bois rond’, die behalve minimalistische kunstwerken ook instrumenten van artistieke interventie waren. Deze ronde houten staven van diverse afmetingen werden door de kunstenaar met de hand vervaardigd. Ze bestaan uit geschilderde, cilindrische segmenten die volgens een wiskundig principe gerangschikt zijn waarbij één fout de gehele systematische volgorde verstoort… 

Een knipoog van de kunstenaar inderdaad. Het wordt als bezoeker een spelletje om te zien waar de fout nu precies zit. Het werk is heel minimalistisch gepresenteerd in de mooie grote zalen van het museum. Cadere was ook bekend om zijn mobiele aanpak van zijn kunstwerken. Hij had de gewoonte ‘promenades‘ te doen en met een staaf in de hand of op de schouder door Parijs te lopen. Of om zijn kunstwerk in één of ander museum of tentoonstelling binnen te smokkelen. 

Zo ‘bezette’ hij er openbare ruimtes mee om aan te tonen dat hij volledig onafhankelijk was van institutionele kaders om zijn kunst te presenteren… Door de staaf te integreren of, beter gezegd, te infiltreren in de institutionele context werd de aandacht gericht op vragen over uitsluiting en op de definitie macht van de culturele wereld.

  

 

    

André Cadere, zeker de moeite om vòòr 14 september 2008 nog eens naar Maastricht af te zakken.

Ten Bogaerde, Koksijde

We waren vrijdag met goeie vrienden in Koksijde voor een diner bij Ten Bogaerde. Het restaurant is gevestigd op een historische site, midden in het polderlandschap van Koksijde, in de gerenoveerde abtswoning van de site.
Zwarte Eames stoelen bij de bar, japans aandoende lampen, wit tafellinnen, fijn zilverwerk en de warme ontvangst van An maken deze voormalige abdijhoeve van de Duinheren een unieke locatie om er een avondje te tafelen. Er is ook een ommuurde tuin, maar de noordenwind van vrijdag was net iets te kil om daarvan te kunnen genieten.

Wat we in ons bord kregen was ronduit schitterend. Likkebaard even mee. Een voorafje van sardine bij de champagne. Als voorgerecht een mooie makreelfilet met amandelnootjes. Daarna een overheerlijke consommé met citroengras met daarin tongrolletje, een zalfje van venkel en girollen. En als hoofdgerecht een lamscarré rosé gebakken met witte bonen. 

    

  

Ten Bogaerde is een absoluut aan te raden adresje. Je moet er lang op voorhand reserveren. Het blijkt ook een vast adres te zijn van modeontwerpster Sofie D’hoore. Onze vrouwen dus ook enthousiast… Restaurant Ten Bogaerde, Ten Bogaerdelaan 10, 8670 Koksijde, 058620000.

La table d’Evan, Wemmel

De twee oudsten op scoutskamp, de derde met de schoonouders aan de zee, wij dus met ons jongste telg in de maxi-cosi richting Wemmel. La table d’Evan, stond al langer op ons lijstje. We kennen de chef van Le Fourneau op het Sint-Katelijneplein en voorheen van de Switch, op de Vlaamsesteenweg. La table d’Evan is een leuk, luchtig en modern ingericht restaurant, lange bartafels en hoge krukken, minimalistisch chic. Je kan er hapje per hapje bestellen naargelang je honger hebt en de avond vordert. Wij gingen voor de menu met 7 tapas volgens de inspiratie van de chef (43 euro) en hij bleek erg geïnspireerd te zijn, want we kregen er uiteindelijk 8.

Een mousse van bloemkool, zelfgemaakte chips, kop en remoulade als voorafje. Daarna o.a. krab op tomaat coeur de boeuf, tempura van langoustine en basilicum, bouillabesse van mossel, kreeft en venusschelpje. Dan een doradefilet. Voorts een lamskoteletje met courgette en nog een stukje steak van simtaler rund met puree en morille. We sloten af met rood fruit en vanilleijs.

      

Leuke kleine hapjes, perfect gemaakt. De formule van kleine tapas is gezellig en het is leuk de open keuken te kunnen zien. Toch was het voor ons wat minder verrassend, we kennen de formule onderhand en de gerechtjes zijn correct maar missen net een tikkeltje originaliteit. Wel een aanrader in de categorie Goei Adreske. La table d’Evan, Brusselsesteenweg 21, 1780 Wemmel, 024605239.

Benoît Félix, Exit 11, Château de Petit-Leez

Gisteren een bezoek gebracht aan Exit 11, de galerij van hedendaagse kunst aan het kasteel van Petit-Leez, in de buurt van Gembloux. Benoît Félix stelt er tentoon. We ontdekten deze sympathieke Waalse artiest via de galerij Buda in Asse en bezochten een tijd geleden ook zijn tentoonstelling in Les Brasseurs in Luik. ‘t Was leuk om te zien hoe zijn werk evolueert. Nog steeds ingenieus bezig met zijn cuttermesje. 

        

  

   Lees ook. Benoît Félix tot eind juli in Exit 11.