Benoît Félix, La Médiatine, Sint-Lambrechts-Woluwe

Elke keer als ik zijn werk zie, ben ik aangenaam verrast en kan ik een monkellach moeilijk onderdrukken. 

Ik sprak laatst met Benoît bij galerie budA en hij vertelde me over z’n eigenlijke werk met kinderen in een psychiatrisch centrum. Vroeger dacht hij dat zijn eigen knip- en plakwerk ook in de categorie psychiatrie thuishoorde, dacht dat hij zelf gek was, maar gaandeweg begreep hij dat het toch wel kunstig was en dat hij zijn eigen inspiratie de vrije loop moest laten… En dat het hem nog blijft fascineren om te zien wat mensen in zijn werk zien. En ook steeds zelf op zoek is naar de betekenis ervan.

“trouver ce que je ne sais pas que je cherche” (Benoît Felix)

Het is heel leuk om zijn werk te zien en je af te vragen hoe hij het klaarspeelt. Heeft hij dat nu werkelijk uit één stuk gemaakt? Loopt die lijn nu door? Hoe komt het dat dit papier niet scheurt? Waar is hij begonnen…? Aah hier heeft hij gefoeteld… Tiens hoe blijft dat nu hangen…? Is dat nu echt een knoopje of heeft hij dat getekend?

Benoît Félix, nog tot 21 december in cultureel centrum La Médiatine, Stockelsesteenweg 45, 1200 Sint-Lambrechts-Woluwe.

HOME, 5 jaar galerie budA

Al 5 jaar stellen Veerle De Saeger en Hans Van Blijenbergh hun privéwoning open voor kunstenaars. En het mag gezegd, het is telkens heel bijzonder om de kunstenaar en z’n werk te mogen ontmoeten in de ongedwongen en ontspannen sfeer van het gezellige huis van Veerle en Hans. Zoals Veerle het zelf verwoordt: 

… het erkende artistieke gebeuren wordt op zijn kop gezet en de klassieke grenzen tussen het publieke (de galerie) en het particuliere (de woning) vervagen. De bewoners zijn tegelijk kunstliefhebber, publiek en curator. Het publiek is tegelijk gast en pottenkijker.

Momenteel loopt er een overzichtstentoonstelling met nieuw werk van 5 toch wel heel bijzondere Belgische kunstenaars, die eerder al exposeerden ten huize budA: Bob Verschueren (vegetale kunst), Pierre-Philippe Hofmann (fotograaf, met een bijzonder oog voor imperfecte landschappen, zijn ‘lieux communs‘ zijn gekend, topografische foto’s aan de taalgrens), Marjan Verhaeghe (fragiele sculpturen), Benoît Félix (ingenieuze knipsels met heel veel ‘(knip)oog’ voor detail) en Capucine Levie (magnifieke organische rietsculpturen die mij steeds aan fuiken doen denken). 

De expo duurt nog tot 21 december, telkens op zaterdag en zondag tussen 14 en 18 uur of op afspraak, info@budart.be

Benoît Félix, Exit 11, Château de Petit-Leez

Gisteren een bezoek gebracht aan Exit 11, de galerij van hedendaagse kunst aan het kasteel van Petit-Leez, in de buurt van Gembloux. Benoît Félix stelt er tentoon. We ontdekten deze sympathieke Waalse artiest via de galerij Buda in Asse en bezochten een tijd geleden ook zijn tentoonstelling in Les Brasseurs in Luik. ‘t Was leuk om te zien hoe zijn werk evolueert. Nog steeds ingenieus bezig met zijn cuttermesje. 

        

  

   Lees ook. Benoît Félix tot eind juli in Exit 11.

Benoît Félix in Les Brasseurs, Luik

Zaterdag waren we op de vernissage van de tentoonstelling (Je ne suis pas celle que vous croyez) van Benoît Félix in het gezellige Les Brasseurs in Luik. Benoît is een kunstenaar die we via Buda hebben leren kennen. Zijn werk getuigt van een onwaarschijnlijke spontaneïteit. Hij tekent lijnen en snijdt ze vervolgens geduldig uit met een cuttermesje. Zijn lijnen worden kunstige objecten die de grens aftasten van een beeld, een illusie, een schaduw… Hij zelf zegt: 

“Le dessin ne cherche pas à représenter quelque chose. Il est le devenir d’une chose dont on ne sait pas encore ce qu’elle sera. Je cours après des histoires que je demande à une ligne qu’elle me raconte.”            

Een expositie die ik u, beste lezer, ten zeerste kan aanbevelen. Nog tot 23 februari in Les Brasseurs, rue des Brasseurs 6, 4000 Luik. In het najaar ook weer in Asse bij Buda, naar verluid.  

Daarna zijn we een stukje gaan eten in Le Danieli, rue Hors-Château 46, 04 223 3091. Goed en gezellig met uitstekende prijs kwaliteit.