Berichten Tagged 'Bart Moeyaert'

Graz, Bart Moeyaert

grazIk zag eerst de fiets en pas daarna het meisje. Ze lag op haar rug met haar armen naast haar hoofd, alsof ze zich onder het vallen had overgegeven, en haar benen lagen als in een tekenfilm, klaar om van haar weg te lopen. In haar nek zat een knik. Haar gezicht keek de kant op van Hürlimann, maar ze had haar ogen dicht. Ze was dood, daarvan was ik overtuigd.

Met deze passage start het verhaal van Herman Eichler wiens eentonige leven een wending neemt als hij uit zijn apotheek stapt voor een avondwandeling en merkt dat er net voor zijn deur een dodelijk ongeval is gebeurd…

Dit boek heb ik heel graag gelezen. Bart Moeyaert hanteert een eenvoudige maar beeldrijke taal. Ik was al gefascineerd toen ik enkele weken geleden Frank Vercruyssen van STAN de eerst alinea zag brengen in Stukken. Een aanrader. Zie ook de trailer van het boek.

Stukken, tg STAN

stan nodigt een aantal schrijvers uit om voor hen te schrijven

schrijvers die niet noodzakelijk al toneel schreven

schrijvers die wel ooit iets schreven wat stan is bijgebleven

wat één van de spelers van stan ooit is bijgebleven

iets wat het leven van één van de spelers heeft veranderd

iets wat hij of zij heeft geschreven

een essay een speech een roman een kortverhaal een gedicht een column een artikel

er is maar één beperking

één voorwaarde

één overeenkomst

ze schrijven allemaal in het nederlands

tg STAN speelt 5 teksten. De eerste van Tom Lanoye: ‘alles eender (ganzenpas)’, een zedenkomedie voor zeven acteurs en evenveel gsm’s. Een verhaal over een groepje vrienden, workaholics, stedelingen die voor een weekendje verzeild geraken in een luxehotel op de buiten dat net failliet is gegaan, en waar het voltallige personeel is gaan lopen. De afspraak was dat ze hun gsm niet gingen gebruiken en daaraan kunnen ze maar moeilijk weerstaan. Een bijwijlen hilarisch stuk met gigantisch veel tekst maar wel een degelijk en leuk gebracht eerste stuk. 

Na de pauze volgde enkele teksten van Patricia De Martelaere, nog maar pas overleden, en waaraan deze voorstelling is opgedragen. Dan een prachtig eerste hoofdstuk van het nieuwe boek van Bart Moeyaert ‘Graz’, over een eenzame apotheker. Frank Vercruyssen zet de tekst heel geloofwaardig neer en zijn geprojecteerd profiel versterkt de trieste eenzaamheid die van het personnage uitgaat. 

Dan volgde ‘eskimo’ een monoloog van Saskia De Coster, tekst en performance die me minder aansprak.

Stukken eindigt tenslotte met de bijwijlen hilarische briefwisseling ‘liefde bij wijze van spreken’, tussen Peggy Poppers en Rik Message, een tekst geschreven door Annelies Verbeke en Yves Petry. Een aanvankelijk onschuldige briefwisseling groeit tot een amoureus verlangen naar elkaar, een ontmoeting in een restaurant met een tragische wending, de briefwisseling daarna die groeit naar afgrijzen… Twee mannelijke acteurs Nico Sturm en Robby Cleiren parafraseren samen de brieven van Rik Message en de drie vrouwen Tine Embrechts, Sara De Roo, en Natali Broods lezen de brieven van Peggy Poppers. Het afwisselende geparafraseer leidt tot veel spanning en humor. Frank Vercruyssen waakt angstvallig dat de acteurs de basistekst goed respecteren, hetgeen ook tot grappige ‘foutjes’ leidt… Stukken begon om 20u30 in de Kaai en eindigde omstreeks kwart voor twaalf.  Ik heb me geen moment verveeld. 

Stukken, door tg STAN, nog tot 16 mei zowat overal in Vlaanderen en Nederland, klik hier voor de speellijst.


Tweets

Kalender

december 2009
M D W D V Z Z
« Nov    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Categorieën

Blog Stats

  • 30,644 hits