Verfrissende komkommersoep

Eén van onze favoriete gerechten tijdens warme zomerdagen is de koude komkommersoep die we ooit jaren geleden bij een keurige dame van een bed & breakfast in de Loire leerde kennen. En aangezien mijn vrouwtje een bijna fotografisch geheugen heeft voor recepten, toverde ze die vorige week, en op mijn aandringen ook gisteren nog ’s, op tafel.

Men neme 3 à 4 komkommers. Hou er minstens 1 halve apart voor later. Hele handel schillen, pitjes eruit, in grove blokken kappen. 20 minuten koken met één liter water en een klein kippeboullion blokje. Dan de soep mixen en van ‘t vuur afnemen. Dan bieslook hakken en toevoegen en het spul in de koelkast laten afkoelen tot ijskoude temperatuur. Net voor het opdienen roer je er een  halve liter yoghurt door en voeg je versgesneden rauwe blokjes komkommer toe, met opnieuw een stengeltje bieslook ter versiering.

Direct koud opdienen. Liefhebbers kunnen er naar smaak nog wat zeezout aan toevoegen, maar ik heb hem het liefst naturel. Deze soep is bovendien licht verteerbaar in tegenstelling tot gazpacho die vaak uitsluitend van rauwe ingrediënten wordt gemaakt, en oogt ook veel mooier in niet-traditioneel italiaans porcelein.

Old Greek House, MustafaPasa, Cappadocië

In 1923 werd door het vredesverdrag van Lausanne de vrede tussen Turkije en Griekenland geregeld. Door de conventie werden zowat 1,5 miljoen Grieks Orthodoxe Christenen (o.a. uit Anatolië, en andere streken in Turkije) gedwongen om naar Griekenland te verhuizen en 500.000 Balkan-Turken moesten naar Turkije trekken. Eén van de destijds typisch Griekse dorpen ‘Sinasos’ heet nu MustafaPasa, maar de typisch oude Griekse huizen en Byzantijnse kerk staan er nog steeds.

Mustafa Yedek (onze gids van Les Maisons du Cappadoce), bracht ons naar Old Greek House, een hotel/restaurant dat momenteel door de broers Öztürk gerund wordt. Old Greek House heeft met z’n 250 jaar z’n naam niet gestolen. Boven bezochten we nog enkele authentieke kamers met geschilderde fresco’s uit de 19de eeuw, mooie dressoirmeubels en oude ramen… In het restaurant, beneden in een halfopen patio ontdekten we een echte oase van rust en groen. Mustafa had voor ons een grote tafel onder de druivelaar geregeld en de vrouw des huizes, die achter de kookpotten staat, was vooraf van ons bezoek op de hoogte gebracht.

Er kwamen eenvoudige maar uiterst lekkere meze’s op tafel: een humusachtige puree van oranje linzen met munt, sla van komkommer en tomaat, dolma’s (rijsthapje in bladeren van druivenranken), bruine bonen in tomatensaus, borek (bladerdeegflapje met kaas) èn een overheerlijke gerookte auberginemousse bedekt met yoghurt en daarop lamsgehakt met tomaat, look en platte peterselie – ook wel ‘Sultans Favourite’ genoemd – Als hoofdgerecht versgemaakte kebabballetjes met rijst en frietjes en als afsluiter baklava met Turkse koffie of thee.

Toen we bijna klaar waren, kwam er een grote groep Griekse toeristen binnen. Volgens onze gids hebben veel Grieken nog altijd heimwee naar het Anatoolse verleden. Naar eigen zeggen voelt hij zich meer verwant met hen dan met de Turken uit Ankara…

Als je ooit in Cappadocië komt, stap dan af in het charmante dorpje Mustafapasa en reserveer een lunch beneden in de patio van Old Greek House, info@oldgreekhouse.com, tel.nr. +90 384 353 53 06, Mustafapasa in de buurt van Ürgüp, Turkije.

Van vlees en bloed

Wij zijn grote fans van het nieuwe één-programma: Van Vlees en Bloed. Niet alleen omwille van de grandiose acteerprestaties van o.a. Sien Eggers, Lucas Van den Eynde, Tom Van Dijck, Peter Van den Eede, Herwig Ilegems en Reinhilde Decleir… maar ook omdat we sedertien een soort van revival beleven van lekkere vleesgerechten en fijne vleeswaren. In de eerste aflevering werden vogelnestjes in tomatensaus geserveerd, als welkomstmaaltijd voor de verloren zoon “Rudy Vangenechten”. Vogelnestjes in tomatensaus, waar is de tijd dat mijn tante Wis dat maakte…? Je kan hier een goed recept vinden. En in de tweede aflevering meende ik ‘tête de veau en tortue’ te ontwaren. Kan je koud eten tussen de boterham. Maar opgewarmd ook heel lekker met een snee wit brood… Kalfskop en tortue, al iets moeilijker om zelf te maken. Ik koop de mijne op de markt van Jette, bij een speciaal Brussels beenhouwertje…

Tagliatelle con tartufo, La Bottega, Volpaia

Er zijn zo van die adresjes die we koesteren en één ervan is het gezellige terras van restaurant La Bottega in Volpaia (Toscane). We waren er vorig jaar reeds en ook deze keer weer was het een middag om naar uit te kijken. We aten er precies hetzelfde als vorig jaar, we moesten er niet lang over nadenken, namelijk ‘Tagliatelle con tartufo’ en daarna een ‘Bistecca fiorentina alla griglia’. Verse ‘handmade’ tagliatella met witte en zwarte truffels en olijfolie.  En een goed stuk vlees met zout en peper gebakken op de gril. Hoe smakelijk een eenvoudig gerecht toch kan zijn. Zeker met een Chianti Classico Riserva van het nabije Badia a Coltibuono (90% Sangiovese en 10% Canaiolo).

Een beetje verder op het dorpsplein van Volpaia kan je bovendien ook de Chianti proeven van de Castello di Volpaia.

La Bottega di Volpaia, Piazza della Torre 2, Volpaia, Italië, +39(0)577738001, labottega@chiantinet.it

C-Jean, Gent

Vrijdag afgesproken met goeie vrienden in Gent en tot zaterdag blijven logeren in hun prachtig pand op een boogscheut van het imposante Gravensteen. Had de hele ochtend in Parijs gepresenteerd over foodstylisme, uiteenlopende culinaire stijlen en keek dus al van ’s ochtends watertandend uit naar het hoogtepunt van ons Gentse weekend, een bezoek aan het restaurant C-Jean. Ik was er eind vorig jaar (een week nadat ze hun Michelin-ster kregen) op uitnodiging van foodwriter Bruno Vanspauwen al eens geweest en ook deze keer was het weer helemaal in orde. Kijk en proef even mee…

Hapje met drie texturen van eekhoorntjesbrood met rilette (in het bolletje) en zalfje van ganzenlever.

Hapje van inlandse asperges met handgepelde Noordzeegarnalen, gel van tomaat en eigeel. Een heel frisse en smakelijke combinatie. Een ander hapje dat heel erg aansprak door zijn frisheid en unieke combinatie was de oester ‘perles blanche’ met ramenas, komkommer, wakamé (Japans zeewier, als ik me niet vergis) en crème van avocado. Spijtig genoeg was mijn foto te flou…

Voorgerecht van kort gebakken coquille met wortel, citroenthym en olie van sinaasappel. Een interessant gerecht, dat ons een beetje deed denken aan een voorgerecht dat we onlangs aten bij Hertog Jan.

Hoofdgerecht van jonge Franse duif met spitskool, crème van pastinaak, gebraiseerde champignons en aardappelcrunch. Perfect gegaard en lekker die pastinaak.

We sloten af, uiteraard met nagerechten en zoetigheden. C-Jean is een gezellig, klein (slechts een 30 tal couverts) restaurant van eigenaar Filip Van Thuyne, die er onlangs nieuw talent wist aan te trekken. In de keuken staan enkele chefs die zeer vernieuwend en begeesterend bezig zijn. De kaart verandert dagelijks. Prijzen heel redelijk, vonden wij, voor de verrassende kwaliteit in ons bord. Degustatiemenu aan 55 euro. Lees ook de review van Bruno Vanspauwen in De Standaard. Weer eentje om te noteren in onze rubriek “Goei Adreske”. C-Jean, Cataloniëstraat 3, 9000 Gent, tel 09/2333040. Op tijd reserveren uiteraard.

Hertog Jan, Brugge

 

Normaal gezien gingen we zaterdag gaan eten  in Zeebrugge, maar daar bleek de chef ter elfder uren serieus ziek te zijn, het restaurant gesloten en werden we vriendelijk afgebeld. Zut. Waar dan naar toe, om ons weekendje aan zee op te vrolijken? Na wat googlen en met de rode gids ter hand besloten we Hertog Jan te bellen. We konden er nog nèt een tafeltje boeken. Wat een verrassende avond beleefden we daar. Kijk en smul even mee. We startten met enkele hapjes waaronder: Gemarineerde makreel met broodkruim, venkel, anijs, kervel en poeder van tomaat. En een crème van ganzelever, met een granité bolletje van koffie en passievrucht en een krokantje van cola. Van cola! Niet te geloven, maar wel een heel verrassende smaakcombinatie.

   

Voorts 2 verschillende bereidingen van zeebaars. En daarna een gerecht dat ons heel erg aansprak: Gebakken langoustine lasagna-gewijs geplaatst op een gebakken overlangs gesneden grote wortel, begeleid met een wortelpuree (met room en saffraan?), een abrikozen coulis en gedecoreerd met ultrafijn gesneden rauwe wortelschijfjes die, vermoeden we, gemarineerd werden in een zachte azijn of rijstazijn met wat suiker en limoen. Prachtig gepresenteerd en heel smakelijk.

     

Daarna aten we nog St-Jacobsvruchten, carpaccio gesneden in een roomsausje van hoppescheuten met witbier en een krokant van parmesaan. Daarna een wilde paling, gelakt met limoenzeste en een canneloni van ganzelever. Allebei weer ronduit schitterend. Tenslotte nog heerlijke nagerechten en bij de koffie marshmellows, iets met Werthers Echte èn echte smoutebollen, zoals alleen mijn Bomma zaliger ze wist te maken. Een heerlijk adres, vernieuwend en grensverleggend. Chef Gert De Mangeleer gaat zeer creatief te werk. En Joachim Boudens kiest zeer omzichtig en bedacht de begeleidende wijnen. Gastvrij onthaal en correcte bediening. Een absolute topper in wording zou ik zo zeggen. Perfect voor onze rubriek ‘Goei adreske’. Hertog Jan, Torhoutsesteenweg 479, 8200 Sint-Michiels Brugge, 050/673446.

Bon Bon, Salon d’Artisan Cuisinier, Ukkel

Het is nu al meerdere keren, de voorbije 2 jaar, dat ik het absolute genoegen heb gehad om te gaan eten in Bon Bon, in de rue de Carmélites in Ukkel. De Chef Christophe Hardiquest verdiende zijn strepen o.a. in de Sea Grill, de Villa Lorraine in Brussel en in La Crémaillère in New York. En het moet me van het hart, dit is voor mij (en velen die ik ken) momenteel het beste restaurant in Brussel. Als je er toekomt charmeert het restaurant door zijn kleine, cosy en warme interieur, … Er is amper plaats voor een 30tal couverts. Als je de kans hebt, tracht zo te zitten dat je een oog kunt werpen op de toog, alwaar enkele hooggemutste koks de ingrediënten versnijden en de borden assembleren. Eens gezeten komt de tafelmeester je (in het Frans) de filosofie van het huis toelichten. De ‘artisans cuisiniers’, zoals ze zichzelf noemen, hebben als roeping om je een keuken te laten ontdekken, die enkel gebaseerd is op het aanbod van verse marktproducten. Elke dag opnieuw improviseert de chef het menu en herwerkt hij zijn recepten in functie van het marktaanbod. Drie kernideeën zoals hij het zelf beschrijft op de website:

• Sublimer le produit dans sa simplicité
• Protéger et perpétuer l’artisanat
• Mettre en valeur le talent des hommes 

Welke gerechten bleven mij bij?

        

Verse tonijn die opgerold word met foie gras, en dan tot carpaccio ultra dun versneden, zodanig dat de foie gras zowat geaderd in je tonijnplakjes zit. Met enkele croque de pain noir met binnenin cèpes (eekhoorntjesbrood). Ingenieus, ultra vers en heel erg smakelijk vond ik het op 15 januari. 

 

Een filet van roodbaars, perfect gebakken met daarop carpacciodunne schijfjes van zwarte truffel en sint jakobsschelpen en afgewerkt met een schuimpje met lichte truffeltoets. Ronduit verbluffend vond ik het op 16 februari.

 

Verse Sint-Jakobsvruchten op een lichtromig bedje, met primeurbloemkool, versierd met een plukje kervel. (15 januari)  

Dit zijn slechts enkele van de vele heerlijke gerechten die ik er at. Elke keer opnieuw verraste de chef mij door de ingenieuze smakelijkheid van zijn ingrediënten. De chef Hardiquest en zijn jonge equipe bewijzen elke dag opnieuw dat ze hun michelinster meer dan ooit waard zijn. Lees hier ook een mooi geschreven review.  Een adres voor epicuristen dus. Reserveren is noodzakelijk. Rue des Carmélites 93, 1180 Brussel, tel. 02/346615. http://www.bon-bon.be/

Ratatouille

Net met de kinderen Ratatouille gaan zien. Ronduit prachtig. Disney staat er weer. Hoewel ik moet zeggen dat de weeë popcorngeur in de zaal je elke appetijt doet vergaan. Morgen toch nog eens het echte recept checken…