Werner Van den Mooter, fietsenmaker

Ik lees net een artikel over de fietsenmaker Werner Van den Mooter in de Brussel Deze Week. Wil ik daar ook net 2 maanden geleden een touring/stadsfiets gekocht hebben, tot mijn grote tevredenheid.

Werner bestelde me een mooie zwarte T700 – frame van de Fahrradmanufaktur, gaf me een uitgebreide uitleg over elk fietsonderdeel, zoals de versnelling natuurlijk (Shimano Deodore LX), maar ook de voordelen van hydraulische remmen (Magura HS11), de banden (niet de dun, niet te dik, maar met genoeg grip, voor de Brusselse cobblestones – Marathon Supreme), de pedalen (mooi metaalkleurig assorti met ‘t zwarten frame), de naafdynamo, de specifiek handige koplamp, blijvend brandend acherlichtje, het zadel, de Tubus drager achterop, zilverkleurige spatbordjes, enzovoort, enzoverder.

Hij monteerde zelf de spaken en de wielen en voorts elk specifiek gekozen onderdeel. En eens het frame aangekomen en de wielen gemonteerd, moest ik even langslopen om de juiste stuurpen te kiezen en de zadelhoogte te bepalen.

Op en top professioneel, artisanaal en eerlijk handwerk. Werner draagt het fietsenmaken in z’n hart. Een top adres in Jette voor iedereen die op zoek is naar het betere maatwerk voor stads- touring-, koers- en andere bikes… Met stip genoteerd in mijn rubriek ‘Goei Adreske’. http://www.mooter.be/

In pieces, Fumiyo Ikeda en Tim Etchells

Hoe zeg je op 50 verschillende manieren “Yes”? Fumiyo Ikeda doet het in de dansperformance ‘in pieces’, geregisseerd door Tim Etchells.

Eigenlijk heb ik die voorstelling al 2 weken geleden gezien in de Kaaistudio’s. En ‘k heb er de voorbije dagen nog vaak aan moeten denken, maar geen tijd gehad om m’n impressies neer te pennen.

Fumiyo Ikeda danst al sinds 1983 bij Rosas en heeft als danseres aan de meeste voorstellingen van Rosas deelgenomen. Samen met woordkunstenaar Tim Etchells heeft ze nu een nieuwe solo voorstelling waar ze op zoek gaat naar herinneringen uit haar geheugen. Je ziet heel grappige, ontroerende, poëtische, verbluffende en soms zelfs explosieve fragmenten uit haar kindertijd, studententijd, Rosastijd, … Er gaat veel kracht uit van het repititieve van de voorstelling. Ze somt als het ware de lijstjes van herinneringen op. Een grote madam, die niet alleen prachtig kan dansen, maar tegelijkertijd ook als komische actrice haar vrouwtje kan staan.

In de Kaaistudios zijn de voorstellingen inmiddels afgelopen, maar ze is nog op toer in een reeks van europese steden en ook nog in België later dit jaar. Klik hier voor een naar mijn aanvoelen prachtig geschreven review.

Je suis dada, Design Vlaanderen Galerij

Van 8 tot slechts 30 mei deze veel te korte expositie van Belgische designers, made in flanders. Mooi, surrealistisch, ironisch en zichzelf relativerend werk van o.a. Hugo Meert, met z’n Fuck-T pot (we kochten van hem al een Parfait Composé lampje), Atelier Blink met suggestief behangpapier – verkrijgbaar bij Vlaemsch( ) -, Hilde De Decker met op het eerste gezicht banale badkuipketting als halssnoer, een mooi zilveren wafeltje, en heel intrigerende in groensels vergroeide ringen, Nedda El-Asmar met Lovespoons, Jos Devriendt met een grappig aaplampje (we hebben van hem al enkele mooie lampen in huis), Davy Grosemans met een leuk lamppeertje ‘Son of Eddy’ – verkrijgbaar bij Das Ding – en Sofie Lachaert & Luc D’Hanis met een heel mooie siamese vergroeide stoel ‘Crossed Legs‘ – een heel mooi object vind ik persoonlijk. Verder surrealistische handdoeken van Francine Van der Biest ‘Je pense, donc j’essuie’ – de naam is goed gevonden – en cool zitgerief van Dirk Wynants ‘DoNuts‘ en ‘Yeehaa‘ – verkrijgbaar bij Extremis.

Mooie brochure ook in paspoortvorm ontwikkeld door Barlock.

Against the Day, Luc Tuymans in Wiels

Je kon er in de media niet naast kijken, luisteren of lezen: de nieuwe tentoonstelling van Luc Tuymans in Wiels. Eerlijk gezegd had ik nog nooit een werk van Tuymans van dichtbij gezien en bovendien was ik in Wiels nog niet verder geraakt dan de immense hal beneden. En dus ikke curieus… Ik was er op een kalme middag deze week, snel een quichke gegeten bij Kamilou, en dan naar boven naar de grote zalen van de voormalige brouwerij. De werken van Tuymans hangen fantastisch in die grote kale ruimtes vol met licht. Je wordt er als het ware naar toe gezogen. Zijn werken nodigen ook uit om eerst vanaf afstand in je op te nemen, om dan langzaam inzoomend er naar toe te stappen en daarna weer uitzoomend er van weg te stappen. En man man man, kan die gast schilderen. Het thema: “against the day/contrejour/in tegenlicht”. Heel wat werken zijn geïnspireerd op beelden die hij van allerlei schermen, reality tv, computerbeelden, enz… afhaalt en naschildert. Vaak werkt hij dan met tegenlicht, door de lichtbron zelf of de reflectie van het scherm met melkzachte kleuren te schilderen. Het levert verstilde illusoire beelden op die prachtig zijn om lang bij stil te staan. Ga zeker eens langs en vermijd de drukke dagen. De werken komen zoveel beter tot hun recht in een quasi lege zaal. Nog tot 2 augustus in Wiels.

The Polish Connection, Taizé, Brussel

40.000 jongeren zijn momenteel in Brussel ter gelegenheid van de Taizé-dagen op de Heizel. De meesten onder hen slapen in gastgezinnen in Brussel en omgeving, alsook 4 Poolse jongens Pawel, Sebastian, Jarek en Krzysztof die bij ons in Brussel verblijven. Gisterenavond zijn hun vrienden Lukas, Agnieszka en Patrycja er ook nog bijgekomen. En staan er nu dus 7 paar sloefkes onze gang te decoreren.

Jef en Antonia zijn altijd vroeg uit de veren om mee met de Polish connection aan de ontbijttafel te zitten, om dan verlegen te gniffelen en te schuiven op hun stoel. De communicatie in gebroken Engels en ein bischen Deutsch gaat nog niet zo vlot, maar het vers brood van bij Sirre, hesp, kaas én de speculoospasta worden wel goed gesmaakt.

Morgen serveren we chicon gratin als nieuwjaarslunch. Als introductie in de belgische culinaire cultuur kan dat wel tellen, dachten we zo. Benieuwd of ze het gaan lusten…

La Paix, Anderlecht

 

Eén van m’n favoriete adresjes is La Paix tegenover de slachthuizen in Anderlecht. Het restaurant is al jaren gekend onder vleesliefhebbers als traditionele brasserie waar je een goed stuk vlees kon eten.

Sedert enkele jaren zwaait de Franse schoonzoon David Martin de plak in de keuken en staan de dochter en haar ouders in voor het onthaal en de service. De keuken verhuisde naar een open keuken op het gelijksvloers en het interieur onderging enkele sobere maar sfeervolle ingrepen. Smakelijke vleesgerechten met een moderne touch.

Mijn favoriet voorgerecht: “Croustillants de pieds de porcs désossés à la moutarde”. Steevast gevolgd door een goeie entrecôte. Enkele weken geleden ontving de chef verdiend een Michelinster. De bediening is snel, efficiënt, hartelijk èn nederlandstalig. Volgens goedgeplaatste bronnen heb je meer kans een tafel te versieren in het Nederlands dan in het franskiljons. ‘t Michelin-chichi- volk is bij deze gewaarschuwd.

La Paix, rue Ropsy Chaudron 49, 1070 Anderlecht, tel. +32 02 5230958.

BDW, Brussel Deze Week

Net de vernieuwde Brussel Deze Week stadskrant gelezen. De nieuwe layout is erg mooi, heel leesbaar, verrassend luchtig en fris. Met mooie grote foto’s en verrassende veel rustgevende witruimte. Ik ga alleen de “Chou de Bruxelles” missen, tot vorige week steevast het eerste artikel dat ik las.

Benoît Félix, La Médiatine, Sint-Lambrechts-Woluwe

Elke keer als ik zijn werk zie, ben ik aangenaam verrast en kan ik een monkellach moeilijk onderdrukken. 

Ik sprak laatst met Benoît bij galerie budA en hij vertelde me over z’n eigenlijke werk met kinderen in een psychiatrisch centrum. Vroeger dacht hij dat zijn eigen knip- en plakwerk ook in de categorie psychiatrie thuishoorde, dacht dat hij zelf gek was, maar gaandeweg begreep hij dat het toch wel kunstig was en dat hij zijn eigen inspiratie de vrije loop moest laten… En dat het hem nog blijft fascineren om te zien wat mensen in zijn werk zien. En ook steeds zelf op zoek is naar de betekenis ervan.

“trouver ce que je ne sais pas que je cherche” (Benoît Felix)

Het is heel leuk om zijn werk te zien en je af te vragen hoe hij het klaarspeelt. Heeft hij dat nu werkelijk uit één stuk gemaakt? Loopt die lijn nu door? Hoe komt het dat dit papier niet scheurt? Waar is hij begonnen…? Aah hier heeft hij gefoeteld… Tiens hoe blijft dat nu hangen…? Is dat nu echt een knoopje of heeft hij dat getekend?

Benoît Félix, nog tot 21 december in cultureel centrum La Médiatine, Stockelsesteenweg 45, 1200 Sint-Lambrechts-Woluwe.

Business Route 2018 for Brussels Metropolitan Region

Ik schreef het al eerder, ik ben een inwijkeling, maar sedert jaren een absolute fan van Brussel. En ik vind dat Brussel visie en ambitie mist en ben telkens gecharmeerd als mensen het opnemen voor een sterker beleid in de Brusselse regio.

Vanavond werd het Business Route 2018 voorgesteld voor BMR, the Brussels Metropolitan Region. Een initiatief van de werkgeversorganisaties Voka, BECI en UWE met de steun van het VBO.

Vooreerst maken ze, terecht, komaf met de economische realiteit achter de bestuurlijke realiteit. Brussels Metropolitan Region strekt zich ver over het Brussels hoofdstedelijk gewest uit naar een groot stuk hinterland in Vlaams- en Waals Brabant en staat nog steeds voor 30 procent van de economische realiteit van ons land. Ondanks de administratieve en politieke versnippering pleiten de initiatiefnemers voor een geïntegreerde visie en aanpak voor de economische, stedenbouwkundige en ruimtelijke ontwikkeling van deze stadsregio. We staan immers in concurrentie met andere stadsregio’s in Europa zoals Parijs, Randstad, Luxemburg, Frankfurt, Londen… om maar enkele te noemen.

Business Route 2018 toont duidelijk aan dat Brussel nog steeds topregio is in vergelijking met de andere Europese stadsregio’s, nummer 1 in productiviteit, maar met een middelmatige groei en een te kleine nettogroei van jobs. Sectoren die boven het Europees gemiddelde scoren zijn de financiële sector (hoewel die momenteel voor enorme uitdagingen staat), de openbare en politieke sector (EU, NAVO, …) en de ‘new economy’ (ICT, telecom, electronica, audiovisueel, etc…). Sectoren die het steeds minder goed doen zijn de horeca en vrije tijdssector, de transportsector en de zakelijke diensten, die veel trager groeien.

Om als stadsregio te groeien zijn er 4 speerpunten.

#1 Brussel moet van een administratief centrum evoluëren naar het kloppend hart en brein van Europa, zowel economisch als cultureel.

Dat moet zich vertalen in een duidelijker stads-imago internationaal en tot in het straatbeeld toe. De werkgevers denken aan: een expertisecentrum voor international affairs, expertise voor het ontwikkelen van intercultural management skills, de economische hub te zijn voor de zogenaamde BRIC groeilanden (Brazilië, Rusland, Indië en China). Brussel moet zich opwerpen als de poort tot de Europese markten. Cultureel moet er een modern architectuurproject komen, een nieuw museum voor hedendaagse kunst met internationale en europese uitstraling. Meer internationale evenementen, een EU of Navo competentiecentrum, expertise centrum voor vertaal en tolkdiensten, een modernisering van Residence Palace tot een internationaal pers en media-centrum.

#2 Brussel moet niches ontwikkelen in de mondiale groeimarkten.

ICT, financiële diensten en banktechnologie, biotechnologie, groene technologie en logistiek met hoge toegevoegde waarde, en internationale medische dienstverlening zijn de niches die de werkgevers aangeven. Iedereen spreekt momenteel over het regulariseren van de financiële sector… een goed idee is om een Europees toezichtscentrum voor financiële diensten in Brussel te organiseren…

#3 Brussel moet een bruisende stad zijn, een aantrekkingspool voor talent en bedrijven.

Een multicultureel, artistieke en gastronomische ontmoetingsplaats die de stadsregio aantrekkelijk maakt voor hooggekwalificeerde (internationale) arbeidskrachten. Een hippe stad, waar het goed is om wonen, te shoppen en te dineren. De bezettingsgraad van de hotels in de weekends moet omhoog. Wifi hotspots ‘everywhere’, een welkomstpakket voor professionals die zich in Brussel komen vestigen, een health-campus, en als klap op de vuurpijl… Engels als bestuurlijke en service voertaal voor het steeds talrijker internationaal publiek…

#4 Alles met een duurzame economische ontwikkeling in het achterhoofd

Versterken van talenkennis, nascholingsinitiatieven, een geïntegreerde verkeerscontroletoren die het verkeersproblematiek in het BMR identificeert, een interregionaal mobiliteitsplan, een interregionaal plan voor ruimtelijke ordening, een centraal aanspreekpunt voor investeerders, duurzaam energiegebruik…

Stuk voor stuk interessante en concrete voorstellen waar èn de stad, èn het hinterland (Vlaanderen en Wallonië), èn de pendelaars èn de laaggeschoolde werklozen in Brussel beter van kunnen worden.

Benieuwd hoe de politiekers en de (Vlaamse en franstalige) media dit plan morgen onthalen. 

Meer info over het Business Route Plan 2018 hier.

HOME, 5 jaar galerie budA

Al 5 jaar stellen Veerle De Saeger en Hans Van Blijenbergh hun privéwoning open voor kunstenaars. En het mag gezegd, het is telkens heel bijzonder om de kunstenaar en z’n werk te mogen ontmoeten in de ongedwongen en ontspannen sfeer van het gezellige huis van Veerle en Hans. Zoals Veerle het zelf verwoordt: 

… het erkende artistieke gebeuren wordt op zijn kop gezet en de klassieke grenzen tussen het publieke (de galerie) en het particuliere (de woning) vervagen. De bewoners zijn tegelijk kunstliefhebber, publiek en curator. Het publiek is tegelijk gast en pottenkijker.

Momenteel loopt er een overzichtstentoonstelling met nieuw werk van 5 toch wel heel bijzondere Belgische kunstenaars, die eerder al exposeerden ten huize budA: Bob Verschueren (vegetale kunst), Pierre-Philippe Hofmann (fotograaf, met een bijzonder oog voor imperfecte landschappen, zijn ‘lieux communs‘ zijn gekend, topografische foto’s aan de taalgrens), Marjan Verhaeghe (fragiele sculpturen), Benoît Félix (ingenieuze knipsels met heel veel ‘(knip)oog’ voor detail) en Capucine Levie (magnifieke organische rietsculpturen die mij steeds aan fuiken doen denken). 

De expo duurt nog tot 21 december, telkens op zaterdag en zondag tussen 14 en 18 uur of op afspraak, info@budart.be