Verfrissende komkommersoep

Eén van onze favoriete gerechten tijdens warme zomerdagen is de koude komkommersoep die we ooit jaren geleden bij een keurige dame van een bed & breakfast in de Loire leerde kennen. En aangezien mijn vrouwtje een bijna fotografisch geheugen heeft voor recepten, toverde ze die vorige week, en op mijn aandringen ook gisteren nog ’s, op tafel.

Men neme 3 à 4 komkommers. Hou er minstens 1 halve apart voor later. Hele handel schillen, pitjes eruit, in grove blokken kappen. 20 minuten koken met één liter water en een klein kippeboullion blokje. Dan de soep mixen en van ‘t vuur afnemen. Dan bieslook hakken en toevoegen en het spul in de koelkast laten afkoelen tot ijskoude temperatuur. Net voor het opdienen roer je er een  halve liter yoghurt door en voeg je versgesneden rauwe blokjes komkommer toe, met opnieuw een stengeltje bieslook ter versiering.

Direct koud opdienen. Liefhebbers kunnen er naar smaak nog wat zeezout aan toevoegen, maar ik heb hem het liefst naturel. Deze soep is bovendien licht verteerbaar in tegenstelling tot gazpacho die vaak uitsluitend van rauwe ingrediënten wordt gemaakt, en oogt ook veel mooier in niet-traditioneel italiaans porcelein.

Balikçi Sabahattin, Sultanahmet, Istanbul

Na een week stappen in Cappadocië  (dat op honderden kilometers van de zee ligt, en waar kunstmatig gekweekte forel zowat de enige vis is die je daar kan eten), waren we voor onze eerste avond in Istanbul op zoek naar een goed visrestaurant. De jongens van ons hotel (Ibrahim Pasha) reserveerden voor ons een tafeltje bij Balikçi Sabahattin. ‘Sabahattin the Fisherman’ barst letterlijk uit z’n voegen. Jaren geleden erfde Sabahattin een piepklein restaurant in een straat parallel aan de huidige, maar ‘t was zo klein dat hij z’n tafels buiten op straat begon te zetten. Nu zit hij in een oud gerestaureerd Turks huis, met wat meer plaats binnen, maar op mooie zomeravonden worden de tafels nog altijd op ‘t pleintje en in het aanpalend straatje gezet.

Er is geen menu. Eens gezeten krijg je de lekkerste mezzes of hapjes voorgesteld en kies je o.a. uit geroosterde auberginesla, waterkers met yoghurt, kreeft met gravelaksachtige saus, kikkererwtenpuree met munt en olijfolie, spinaziesla, … Gevolgd door visgerechten, volgens het aanbod van de markt: gegrilde gamba’s, gegrilde inktvis met yoghurtsausje, zeebaars, roodbaars, kreeft, …

Alles is hier heerlijk en vers. Een eerlijke en lichte viskeuken zonder franjes, wat je in een havenstad mag verwachten. Het restaurant wordt door de locals drukbezocht, maar ook de Amerikaanse expats uit de regio lijken het ondertussen ontdekt te hebben. Balikçi Sabahattin, Seyit Hasan Kuyu Sokak 50,  Sultanahmetwijk, Istanbul, tel.nr. 0212 458 1824.

Old Greek House, MustafaPasa, Cappadocië

In 1923 werd door het vredesverdrag van Lausanne de vrede tussen Turkije en Griekenland geregeld. Door de conventie werden zowat 1,5 miljoen Grieks Orthodoxe Christenen (o.a. uit Anatolië, en andere streken in Turkije) gedwongen om naar Griekenland te verhuizen en 500.000 Balkan-Turken moesten naar Turkije trekken. Eén van de destijds typisch Griekse dorpen ‘Sinasos’ heet nu MustafaPasa, maar de typisch oude Griekse huizen en Byzantijnse kerk staan er nog steeds.

Mustafa Yedek (onze gids van Les Maisons du Cappadoce), bracht ons naar Old Greek House, een hotel/restaurant dat momenteel door de broers Öztürk gerund wordt. Old Greek House heeft met z’n 250 jaar z’n naam niet gestolen. Boven bezochten we nog enkele authentieke kamers met geschilderde fresco’s uit de 19de eeuw, mooie dressoirmeubels en oude ramen… In het restaurant, beneden in een halfopen patio ontdekten we een echte oase van rust en groen. Mustafa had voor ons een grote tafel onder de druivelaar geregeld en de vrouw des huizes, die achter de kookpotten staat, was vooraf van ons bezoek op de hoogte gebracht.

Er kwamen eenvoudige maar uiterst lekkere meze’s op tafel: een humusachtige puree van oranje linzen met munt, sla van komkommer en tomaat, dolma’s (rijsthapje in bladeren van druivenranken), bruine bonen in tomatensaus, borek (bladerdeegflapje met kaas) èn een overheerlijke gerookte auberginemousse bedekt met yoghurt en daarop lamsgehakt met tomaat, look en platte peterselie – ook wel ‘Sultans Favourite’ genoemd – Als hoofdgerecht versgemaakte kebabballetjes met rijst en frietjes en als afsluiter baklava met Turkse koffie of thee.

Toen we bijna klaar waren, kwam er een grote groep Griekse toeristen binnen. Volgens onze gids hebben veel Grieken nog altijd heimwee naar het Anatoolse verleden. Naar eigen zeggen voelt hij zich meer verwant met hen dan met de Turken uit Ankara…

Als je ooit in Cappadocië komt, stap dan af in het charmante dorpje Mustafapasa en reserveer een lunch beneden in de patio van Old Greek House, info@oldgreekhouse.com, tel.nr. +90 384 353 53 06, Mustafapasa in de buurt van Ürgüp, Turkije.

Van vlees en bloed

Wij zijn grote fans van het nieuwe één-programma: Van Vlees en Bloed. Niet alleen omwille van de grandiose acteerprestaties van o.a. Sien Eggers, Lucas Van den Eynde, Tom Van Dijck, Peter Van den Eede, Herwig Ilegems en Reinhilde Decleir… maar ook omdat we sedertien een soort van revival beleven van lekkere vleesgerechten en fijne vleeswaren. In de eerste aflevering werden vogelnestjes in tomatensaus geserveerd, als welkomstmaaltijd voor de verloren zoon “Rudy Vangenechten”. Vogelnestjes in tomatensaus, waar is de tijd dat mijn tante Wis dat maakte…? Je kan hier een goed recept vinden. En in de tweede aflevering meende ik ‘tête de veau en tortue’ te ontwaren. Kan je koud eten tussen de boterham. Maar opgewarmd ook heel lekker met een snee wit brood… Kalfskop en tortue, al iets moeilijker om zelf te maken. Ik koop de mijne op de markt van Jette, bij een speciaal Brussels beenhouwertje…

La Paix, Anderlecht

 

Eén van m’n favoriete adresjes is La Paix tegenover de slachthuizen in Anderlecht. Het restaurant is al jaren gekend onder vleesliefhebbers als traditionele brasserie waar je een goed stuk vlees kon eten.

Sedert enkele jaren zwaait de Franse schoonzoon David Martin de plak in de keuken en staan de dochter en haar ouders in voor het onthaal en de service. De keuken verhuisde naar een open keuken op het gelijksvloers en het interieur onderging enkele sobere maar sfeervolle ingrepen. Smakelijke vleesgerechten met een moderne touch.

Mijn favoriet voorgerecht: “Croustillants de pieds de porcs désossés à la moutarde”. Steevast gevolgd door een goeie entrecôte. Enkele weken geleden ontving de chef verdiend een Michelinster. De bediening is snel, efficiënt, hartelijk èn nederlandstalig. Volgens goedgeplaatste bronnen heb je meer kans een tafel te versieren in het Nederlands dan in het franskiljons. ‘t Michelin-chichi- volk is bij deze gewaarschuwd.

La Paix, rue Ropsy Chaudron 49, 1070 Anderlecht, tel. +32 02 5230958.