Mijn ‘all time favourite boek’ is nog steeds de tweede roman van Foer. Dat maakte mij benieuwd naar zijn eerste roman. Foer schreef dit boek al in 2002, ik had het zelf al een tijdje op m’n boekenplank liggen en begin van deze zomer (op m’n terrasje met zicht op de duivenvallei in Cappadocië) eindelijk de tijd genomen het te lezen en nu in de keuken van ons vakantiehuisje in Toscane, eindelijk de tijd genomen om erover te bloggen. Wie zei er ook weer dat je de tijd niet meer kunt inhalen?
De schrijver reist als hoofdpersonnage naar Oekraïne op zoek naar Augustine, de vrouw die zijn grootvader uit de handen van de nazi’s zou gered hebben. Hij wordt op z’n reis vergezeld van Alex, een jonge tolk, wiens Engels redelijk onbeholpen klinkt en wat vaak tot hilarische passages leidt… Eigenlijk had ik het boek in ‘t Engels moeten lezen, maar de vertaler heeft keurig werk gedaan om de humor erin te houden. Ook de humeurige grootvader van Alex reist mee, als chauffeur van de taxi.
Twee verhaallijnen lopen door elkaar, Jonathan vertelt de geschiedenis van zijn familie, vanaf zijn betbetbetovergrootmoeder die als jong meisje in 1791 uit de rivier de Brod wordt gered… tot en met de verschrikkingen die de Joden destijds van de nazi’s tijdens WOII hebben moeten ondergaan.
Daarnaast schrijft Alex, in zijn grappige ‘Engels’ het verhaal over de ‘donquichotachtige’ zoektocht doorheen het Oekraïnse platteland naar Augustine en lees je passages uit de briefwisseling tussen beiden, waar Alex de teksten van Jonathan wat naar z’n hand tracht te zetten. De verhaallijnen komen op het einde keurig bij elkaar, hetgeen dit boek een uitzonderlijke kracht geeft.
Niet alleen stilistisch maar ook vormelijk is het boek opmerkelijk, als de getuigenis van Alex’ grootvader naar z’n climax loopt verdwijnendeleestekensenzelfsdespaties waardoor het duidelijk wordt dat grootvader het moeilijk heeft met het vertellen over de verschrikkingen van de holocaust. Interessant om zien hoe Jonathan Safran Foer de structuur èn de vorm van zijn schrijven de inhoud laat versterken.
0 Reacties tot “Alles is verlicht, Jonathan Safran Foer”