In dit vlot geschreven boek, schetst Sven Gatz een mooi portret van Brussel. Doorheen de verhaallijn van hoe hij en zijn familie in Molenbeek en Berchem opgroeide, lees je over de geschiedenis van Brussel en Sven Gatz’ verfrissende toekomstvisie op een stad die ook mij, als inwijkeling, steeds meer beroert.
Hij beschrijft hoe de Brusselaar, mede door jaren van kaalslag en wanbeleid van Van Den Boeynants en consoorten, nog steeds bang is van grote stedenbouwkundige projecten. Hij pleit voor meer ambitieuze architecturale projecten in Brussel, een internationale uitstraling waardig, uiteraard binnen een planmatige aanpak, waar ook aandacht is voor woonfuncties.
Blz 116: “Architectuur is belangrijk voor een stad, het geeft de stad een bakkes, une gueule, maar ook een gevoel en een ritme.” Blz 118: “Het wordt dringend tijd dat Brussel, naast wereldberoemde gotische en art-nouveaugebouwen, ook de uitdaging aangaat een referentiepunt in de hedendaagse architectuur te worden.”
Ik kan het alleen maar volmondig onderschrijven. We mogen best wat ambitieuzer zijn met Brussel. Lees ook.
Dag Geert,
Ik zal dat boek van Gatz eens lezen. Toffe blog trouwens… groeten. Met fijn adreskes.