
Het leven is een curve. Inderdaad. Menig belegger staat sedert gisteren eerder weer ergens onderaan. Een campagne van het Londens bureau van Fortis. Binnenkort misschien toch eens een Belgisch bureau aanspreken…
Verloren tijd vind je nooit meer terug…

Het leven is een curve. Inderdaad. Menig belegger staat sedert gisteren eerder weer ergens onderaan. Een campagne van het Londens bureau van Fortis. Binnenkort misschien toch eens een Belgisch bureau aanspreken…

“Extreem luid en ongelooflijk dichtbij“, van Jonathan Safran Foer, inspireerde FST (het huis-theatergezelschap van Villa Basta in Houthalen) tot een huisvoorstelling, die ze afgelopen zaterdag speelden in de living van onze goeie vrienden Josephine en Wim. Het publiek neemt plaats op kriskras door elkaar geplaatste stoelen en de jongens en meisjes van FST spelen het stuk letterlijk tussen de mensen. Dat leidt tot een mooie spanning en leuke interventies waar de ene acteur iemand van het publiek naast hem als medium neemt om te spreken met zijn andere tegenspeler, en vice versa. We hebben er erg van genoten en prompt besloten het gezelsschap bij ons in Brussel ook eens uit te nodigen. Dat zal dan voor dit najaar zijn. Ik kijk er alvast naar uit, maar eerst nog even het boek lezen…


In tegenstelling tot wat Lannoo’s titel “Op de Jakobsweg” doet vermoeden, is het boek geen reisreportage over de Camino de Santiago. De ondertitel “Pelgrimeren op oneindig” doet dit boekje meer eer aan. Twee getuigenissen, twee zoekende mensen, enerzijds Marleen Thiers die dankzij haar geloof en meditatie komt tot het overwinnen van haar ingeboren doodsangst. Anderzijds Sigiswald Kuijken, die als ongelovige pelgrimeert en evolueert naar het geloof. Beiden ervaren ze dat de mens door mystiek in contact kan komen met zijn persoonlijke, binnenste God.
De volgende passage van Sigiswald stipte ik aan:
“Een pelgrimsroute betreed je als pelgrim niet zonder een bepaald geloof in je binnenste mee te dragen. Dat kan heel concreet christelijk zijn, misschien zelfs letterlijk aansluitend bij de Jakobslegende, maar evengoed kan het gebeuren dat iemand op weg gaat die zijn confessionele geloofszekerheden geheel of grotendeels achter heeft gelaten en zoekende is, intussen door geheel andere spirituele horizonten aangetrokken. Zo lijkt mij ook dat atheïsten en nihilisten zoekende zijn. Anders zouden ze niet tot hun respectieve conclusies, atheïsme of nihilisme, zijn gekomen. Ergens leeft in de mens steeds een ‘geesteszorg’, van welke aard ook. De mens is per definitie een denkend en dus een zoekend wezen.”
Hier kan je hun getuigenissen ook beluisteren.

Vanmiddag binnengesprongen in Bozar om de 250 geselecteerde kunstenaars te gaan bekijken. ‘t Was heel tof om te zien welke verscheidenheid en inventiviteit de kunstenaars of would-be kunstenaars aan de dag leggen.
De kunstenaars die mij opvielen en waar ik wel meer van wil zien:
Recente reacties