Days with my father

Word even stil bij het bekijken van de fotoblog van Phillip Toledano, Days with my father. Een aangrijpend verhaal. (met dank aan Melanie voor de hint)

Geplaatst in Boeken, Books, Fotografie | Tags: , | 2 reacties

De handen van Louise Bourgeois

Honderden, wellicht duizenden kunstwerken beroerd, gekneed en gekeurd door deze mooie, wijze handen. (Foto van Felix Harlan in 2003)

Geplaatst in Kunst | Tags: , | Een reactie plaatsen

‘Assortie’

Clara op wandel op 't platteland, heel en al 'assortie', zelfs de bloemetjes en het tutje.

Geplaatst in Kids | Tags: | 1 reactie

De oude Belgen in de keuken, Marc Declercq & Kwinten De Paepe

Ben al de hele avond in de ban van dit prachtige kookboek en naslagwerk van Marc Declercq. Hij brengt in dit boek de geschiedenis van 25 typisch Belgische gerechten. Omschrijft de herkomst, de eerste recepturen in oude, vaak middeleeuwse kookboeken, gevolgd door een mooie foto van het traditionele gerecht en receptuur. Geeft je dadelijk goesting om het oude gerecht nog ‘s uit te proberen. Bovendien vind je er een keure aan enthousiaste producenten van streekproducten, waar je nog steeds ingrediënten kunt gaan kopen. Maar wat het boek absoluut uniek maakt, is dat na elk eeuwenoude gerecht Kwinten De Paepe van het Leuvense restaurant Trente, zijn eigen moderne interpretatie presenteert. Het bewijs dat onze evergreens ook in de hedendaagse keuken kunnen overleven. Dit wordt ‘garantie’ het boek dat de komende weken op ons aanrecht zal liggen om uit te proberen.

Geplaatst in Boeken, Books, Eten, Food, Fotografie, Koken, Recept, Restaurant | Tags: , , , | 3 reacties

Het gelijk van Heisenberg, Frans Pollux

“Veel plezier met dit natte verhaal, en vooral niet apathisch worden!” schreef Frans Pollux, toen ik hem vroeg mijn exemplaar van zijn boek voor me te signeren. Ik was enkele zondagen geleden in het mooie Centre Céramique in Maastricht gaan luisteren naar enkele boekvoorstellingen en interviews met auteurs, ter gelegenheid van Cyriel Van Tilborgh’s Lezen op Zondag.

Kletsnat is de debuut van Pollux. Je wordt als het ware in het verhaal ondergedompeld door een eerste tekstfragment over een gigantische overstroming en een jongeman die tussen de kadavers ronddobbert op een schamel vlot. In het daaropvolgend Ten Geleide, begrijp je dat het verhaal gefragmenteerd is en samengesteld werd door verschuifbare fragmenten die je mag lezen in de volgorde dat je zelf wil. De hoofdstukken zijn genummerd J, M, I, J, I, … en de verschillende verhaallijnen ontspinnen zich gaandeweg en ik moet toegeven dat ik af en toe door de spanning niet kon weerstaan enkele hoofdstukken binnen dezelfde verhaallijn vooruit te lezen.

Hoe je verhaal ook draait of keert, de uitkomst blijft onafwendbaar cynisch en uitzichtloos.

De roman van Pollux speelt zich af in een nabije toekomst, waar een nieuwe wereldmacht is ontstaan, na de val van de dollar en het einde van het Westerse (lees Amerikaanse) kapitalisme. Manhattan wordt voortaan bevolkt door een bende

“schreeuwende buitenlandse kooplui; een islamitische bazaar in het hol van de slapende leeuw.”

Een aantal Europese ex-landen hebben zich verenigd in the Engagement, een semi-totalitair geleide vrije markt, waar enkel het vrije marktmechanisme van vraag en aanbod ogenschijnlijk regeert. Interessant is de passage over het nieuwe managementboek “See the Homeless, See the Market”, een ware bestseller en een leuke knipoog naar de opgefokte hordes die zich kunnen mobiliseren voor een Seth Godin of een Joseph Jaffe of andere managementgoeroes…

“Met hun bestaan bevestigden de daklozen het succes van het vrijemarktmechanisme… het bewijs van ònze vrijheid…  want datzelfde marktmechanisme, dat de dakloze geruïneerd had, bood hem dagelijks alle kansen om multimiljonair te worden. De wereld lag aan zijn stinkende voeten, …”

Pollux schrijft dit boek duidelijk uit een gevoel van machteloosheid, of wil hij ons waarschuwen om niet de verkeerde keuzes te maken en apatisch te worden?

Interessant was de volgende spreker, Herman Van Veen, die over zijn autobiografie “Voor ik het vergeet” zijn interviewer onderbrak en zich tot Pollux richtte met de vraag: “Waarom schrijf je nu zo’n boek?” Pollux en Van Veen kwamen samen tot de conclusie dat apathie of het gebrek aan empathie leidt tot gruwel, elke dag opnieuw met verbijstering vaststellend dat hele hordes mensen zich kunnen bezig houden met de grootste pietluttigheden, terwijl de ècht belangrijke dingen, of de dingen die er ècht toe doen door velen op grootste onverschilligheid onthaald worden. Van Veen had het voor mij niet beter kunnen resumeren.

Het gelijk van Heisenberg door Frans Pollux kon mij dus erg bekoren. Een vlot leesbaar en spannend debuut, een mooie stilistische kunstgreep door de puzzelstructuur en een Orwelliaans verhaal over een grote overstroming. Iets waar Nederlanders als de dood voor zijn. En terecht.

Geplaatst in Boeken, Books, Maastricht | Tags: , , , , | 1 reactie

Vakantielectuur

Goeie voornemens tijdens de komende paasweek.

Geplaatst in Boeken, Books | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vrolijke vrienden, Nonkel Bob

Nonkel Bob is niet meer. Het moet begin jaren zeventig geweest zijn dat ik met mijn broers elke woensdagnamiddag voor tv zat. Liedjes meezingen met Nonkel Bob. Hij was een coryfee, een koorleider in de letterlijkste zin van het woord. Mijn Ketnet in zwart wit avant la lettre.

Geplaatst in TV | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Missie, David Van Reybrouck, Bruno Vanden Broecke

Een beklijvende monoloog van David Van Reybrouck, op een meesterlijke wijze gedeclameerd door Bruno Vanden Broecke, onder regie van Raven Ruëll.

Onderhoudend, vermakelijk, ontroerend, en bij momenten bikkelhard. Je voelt je af en toe wel ‘s aangesproken, zeker als de missionaris spreekt over de verwende westerling die het steeds maar ‘druk, druk, druk’ heeft. Stil wordt je ervan en deemoedig. Missie wordt nu in de KVS hernomen, nog tot 17 februari.

Geplaatst in Brussel, Theater | Tags: , , , | 1 reactie

Let’s stick together, Design Vlaanderen Galerie

Een wandelstok was vroeger een object met standing maar is in de loop der jaren verworden tot een redelijk banaal gebruiksvoorwerp. Niets daarvan als het afhangt van het ontwerperscollectief Het Labo. Zij bedachten nieuwe wandelstokken, sommigen heel erg grappig, maar zeker niet bruikbaar, anderen grafisch sterk of net wel heel functioneel…

Mij vielen vooral de “Just Do It” van Peter De Meyer, de “eierstokken” van Linde Hermans en “Together” op van het duo Jan Kuppers & Karen Wuytens. Mooi zijn ook de “handgesneden stokken” van Philippe Allaeys.

Ben nu al vaak in deze galerie geweest en telkens aangenaam verrast door het goeie designwerk dat er in Vlaanderen gemaakt wordt. Let’s Stick Together, nog tot 14 maart 2010 in de Galerie van Design Vlaanderen, Kanselarijstraat 19, 1000 Brussel (bij de Sint-Michielskathedraal).

Geplaatst in Brussel, Design, Kunst | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

afb. l’image, Berlinde De Bruyckere, Boekhandel Sint-Hubertus

Wandelde vandaag toevallig door de Koninginnegalerij in Brussel waar m’n aandacht werd getrokken door een levensgrote foto in de etalage van de Sint-Hubertus boekhandel. Ik herkende het werk van Berlinde De Bruyckere van in de  zomer in het Palazzo Fortuny op de Biënnale. In de boekhandel boven is er een reeks foto’s te zien, gemaakt door Mirjam Devriendt. Foto’s van recent werk van Berlinde, niet zomaar foto’s maar impressies van haar werk.

Afbeeldingen die “beelden” worden,

zoals Berlinde het zelf zegt. Voorts is er een nieuw mooi beeld te zien, een neerhangende dode arm onder een glazen stolp. De klinknagels met daaronder een stukje rood fluweel doen denken aan de Christusfiguur.

Echt de moeite om ‘s binnen te lopen als je in de buurt bent. Nog tot 21 februari 2010, Boekhandel Sint-Hubertus, Koningsgalerij 2, 1000 Brussel. De kerel van de boekhandel vertelde me terloops dat Berlinde vooral werkt met twee belangrijke galerijen, Hauser & Wirth in Zürich en Londen, en Galleria Continua in San Gimignano. Op die sites kan je haar werk ook bekijken.

Geplaatst in Brussel, Kunst | Tags: , , | Een reactie plaatsen